کمیسیون ماده ۷ شهرداری

شاید بدانید قانونگذار اهمیت زیادی برای حفظ فضای سبز در محدوده و حریم شهرها قائل است.

از این رو قانون خاصی را برای این منظور به تصویب رسانیده است.کمیسیون ماده7

علاوه بر این متولیان امر را هم موظف نموده آیین نامه اجرایی آن را تدوین نمایند.

هدف آن بوده که تکلیف شهروندان و دستگاههای اجرایی در مورد حفظ و نگهداری فضای سبز روشن باشد.

قانون در مورد حفظ فضای سبز چه می گوید؟

مراد از قانون ، همان اصلاح لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها مصوب ۱۳۵۹ شورای انقلاب مصوبه ۱۴ / ۱۲ /۸۷ مجلس شورای اسلامی می باشد.

این قانون در ۸ ماده تنظیم و تصویب شده است.

در ماده ۱ این قانون،  قطع بی رویه و نابود کردن هر نوع درخت ممنوع اعلام شده است.

در ماده ۷ نیز گزارش مأموران شهرداری در این خصوص به عنوان گزارش ضابطین قضایی قلمداد شده است.

در ماده ۶ برای کسانی که این قانون را زیر پا می گذارند مجازات نقدی و حبس تعزیری تا حداکثر سه سال در نظر گرفته شده است.

برای مطالعه در مورد وکیل متخصص امور ملکی جهت پیگیری دعاوی خود این مقاله را ببینید.

آیین نامه اجرایی اصلاح قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها

در ماده ۱ قانون حفظ و گسترش فضای سبز همچنین قید شده بود:

ضوابط و چگونگی اجراء این ماده در چهارچوب آئین‌نامه مربوطه با رعایت شرایط متنوع مناطق مختلف کشور توسط وزارت کشور با هماهنگی وزارت مسکن و شهرسازی، سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت جهاد کشاورزی و شهرداری تهران تهیه و به تصویب شورای عالی استانها می رسد.

از این رو در سال ۸۸ آیین نامه اجرایی قانون مورد نظر در جلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام به تصویب رسید و برای اجرا ابلاغ گردید.

شهرداری ها و کمیسیون ماده ۷

در ماده ۷ آیین نامه حفظ و گسترش فضای سبز مقرر شده است:

به منظور نظارت بر حسن اجرای قانون و آئین نامه اجرایی آن و تشخیص باغات، کمیسیونی مرکب از اعضای زیر در هر شهرداری تشکیل می شود.

کمیسیون ماده 7.

الف- یکی از اعضای شورای اسلامی شهر به انتخاب شورا

ب- یک نفر به انتخاب شهردار ترجیحاً معاون شهرسازی و یا معاون خدمات شهری شهرداری

ج- مدیرعامل سازمان پارکها و فضای سبز و در صورت عدم وجود سازمان پارکها و فضای سبز در شهرداری، مسئول فضای سبز شهرداری

بنابراین روشن شد که مراد از کمیسیون ماده ۷ چیست.

پر واضح است تمام درخواست ها در زمینه هرس و قطع درختان، منوط به تصمیم اعضای کمیسیون ماده ۷ است.

چنانچه شخص یا ارگانی بدون هماهنگی این کمیسیون اقدام نماید، خلاف قانون عمل کرده و مطابق قانون با وی برخورد خواهد شد.

شهرداری ها بر اساس قانون و آیین نامه مورد نظر از طریق سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری اقدام می کنند.

یعنی تمام پیمانکاران و مالکان ساختمان های در حال ساخت را مکلف به برخی اقدامات می نمایند.

از جمله اینکه از هر گونه آسیب به درختان كه در مجاورت املاک در حال ساخت قرار دارند، خودداری کنند.

و از تخليه مصالح ساختماني در بستر درختچه‌ها و درختان كه مانع رسيدن آب و بروز شرايط بحراني براي آن‌ها مي‌شود، جلوگيري كنند.

باغ بودن ملک و شبهات در این مورد

یکی از قابل بحث ترین موضوع در خصوص اجرای این قانون اختلافاتی است که میان مالکین و شهرداری در مورد باغ بودن ملک مطرح می شود.

از آن جا تشخیص باغ بودن با شورای اسلامی شهر است.

در مواردی که اعتراضی وجود داشته باشد، شهرداری موظف است درخواست مالک و ذی نفع یا درخواست خود را با سوابق و مدارکی که در بند ((د)) ماده یک آیین نامه مذکور آمده است به کمیسیون ماده ۷ ارسال نماید.

کمیسیون نظر خود را که حداکثر ظرف مدت یک ماه صادر و به ذی نفع ابلاغ می گردد.

ممکن است ذی نفع به ابلاغ شهرداری، و نظر کمیسیون اعتراض داشته باشد.

وی دو ماه از تاریخ ابلغ فرصت دارد اعتراض خود را به شهرداری تقدیم نماید.

سپس شهرداری آن را به شورای شهر ارسال می نماید.

نظر شورای اسلامی شهر در مورد تشخیص باغ قطعی خواهد بود.

در غیر این صورت، مصوبه کمیسیون به عنوان رأی قطعی و نظر شورای اسلامی شهر تلقی خواهد شد.

بنابراین می توان گفت شورای اسلامی شهر در واقع مرجع رسیدگی به اعتراض ذی نفع است.

یعنی همان اعتراض به نظریه کمیسیون باغات یا کمیسیون موضوع ماده ۷ آیین نامه قانون اصلاح قانون حفظ و گسترش فضای سبز می باشد.

کدام معیارها برای تشخیص باغ توسط شورای شهر یا کمیسیون ماده ۷ و باغات ملاک عمل قرار می گیرند؟

برابر بند  «د» از ماده یک آیین نامه اجرایی قانون اصلاح قانون حفظ و گسترش فضای سبز شهرها، معیارهای باغ بودن یک ملک به قرار زیر هستند:

۱- داشتن حداقل ۵۰۰ متر مربع مساحت در صورت وجود بنا و مستحدثات در زمین به طور متوسط در هر شانزده (۱۶) متر مربع محوطه باز خارج از ساختمان یک اصله درخت و در صورت عدم سابقه احداث بنا به طور متوسط هر بیست وپنج (۲۵) متر مربع یک اصله درخت مثمر و یا غیر مثمر و یا ترکیبی از آنها غرس شده باشد.

قطع و امحای درختان موجب عدم احتساب تعداد درختان کسر شده در آمار (لحاظ شده در این بند )نخواهد بود.

۲- دارا بودن سند مالکیت ویا سند مادر قبل از تفکیک به عنوان باغ،باغچه،زمین منجر وباغ عمارت.

۳-دارا بودن سابقه برای دایر باغ ،دایر باغچه ،دایر مشجر از کمیسیون ماده دوازدهم (۱۲) قانون زمین شهری

۴- محلهایی که در حریم شهر توسط وزارت جهاد کشاورزی باغ شناخته شده اند.

۵- محلهایی که به تشخیص شورای اسلامی باغ شناخته می شوند.

قانون-کمیسیون-باغات.pdf

باید بدانید کمیسیون های متعددی در شهرداری تشکیل می شود که کمیسیون ماده ۷ یکی از آنها است.

شما می توانید با مطالعه   کمیسیون ماده ۷۷ ، همچنین کمیسیون ماده ۵ ، و نیز کمیسیون ماده ۱۰۰ در مورد این کمیسیون ها بیشتر بدانید.

کاربر گرامی

اگر در مورد هر یک از آراء کمیسیون های شهرداری، منابع طبیعی، جهاد کشاورزی و …در مورد ملک و اراضی خود دچار مشکلات حقوقی هستید با ما تماس بگیرید.

وکیل پایه یک دادگستری و متخصص دعاوی دیوان عدالت اداری می تواند راهنمای خوبی برای حل پرونده شما باشد.

با شماره ۰۲۱۴۴۰۹۶۹۵۴ با ما در ارتباط باشید.

برگزاری جلسه با وکیل برای حل پرونده شما، رایگان برگزار می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

5 × 2 =

فهرست
Call Now Button